BAKI,VOA
Osmanlı dövlətinin 1521-ci ildə Belqradı fəth etməsi, 1522-ci ildə Rodosu ələ keçirməsi və xüsusilə 1526-cı ildə Mohaç düzənliyində Macarıstan krallığını cəmi iki saata darmadağın edərək tarixi zəfər qazanmasının ardından Qərb dünyasında, xüsusən də Müqəddəs Roma İmperiyası daxilində böyük bir vahimə və panik yaşanmışdı.
Bu amansız türk irəliləyişi qarşısında imperiyanın müxtəlif şəhərlərində (Nürnberq, Spayer, Vorms) təcili olaraq toplanan Alman İmperiya Seymləri (İmperiya Məclisləri və Knyazlar Qurultayı) türklərə qarşı böyük bir səlibçi ordusu toplamaq və hərbi səfərləri maliyyələşdirmək üçün xüsusi bir iqtisadi mexanizm qurmağa məcbur oldular. Bu məqsədlə qəbul edilən yeni vergiyə tarix ədəbiyyatında "Türk vergisi" (almanca: Türkensteuer / Gemeiner Pfennig) adı verilmişdi.
Verginin dolğun mahiyyəti və tətbiqi
O dövrdə vahid bir Almaniya dövləti və ya mərkəzi daimi parlamenti mövcud deyildi; imperiya bir-biri ilə rəqabət aparan yüzlərlə feodal knyazlıqdan, hersoqluqdan və müstəqil şəhərlərdən ibarət idi. Lakin "Türk qorxusu" (Türkenfurcht) o qədər pik həddə çatmışdı ki, bu pərakəndə feodal qurumlar daxili ixtilafları, hətta həmin dövrdə alovlanan Martin Lüterin protestantlıq reformasiyası münaqişələrini belə bir kənara qoyaraq ortaq məclislərdə birləşdilər.
"Türk vergisi" adi bir vergi deyildi, o, birbaşa müharibənin maliyyələşdirilməsinə yönəlmiş qlobal bir "müdafiə vergisi" idi. Bu verginin əsas xüsusiyyətləri bunlardı:
Hər kəsdən toplanması: Avropadakı ənənəvi vergi sistemlərindən fərqli olaraq, bu vergi təkcə kəndli və sənətkarlardan deyil, mülkiyyətinin həcmindən asılı olaraq zadəganlardan, kilsə xadimlərindən və zəngin burjuaziyadan da məcburi olaraq alınırdı.
Təbliğat vasitəsi olması: Vergi toplanarkən kilsələr vasitəsilə xalq arasında böyük təbliğat aparılır, xristianlığın yox olmaq təhlükəsi ilə üz-üzə qaldığı vurğulanırdı. Kilsələrdə xüsusi "Türk zəngləri" (Türkenlocken) çalınır və insanlardan "türk bəlasına" qarşı həm dua etmək, həm de pul vermək tələb olunurdu.
Məhz bu vergi sayəsində toplanan milyonlarla qızıl və gümüş vəsait hesabına Avropa knyazlıqları muzdlu əsgərlərdən ibarət ordular quraraq gələcəkdə Vyananın müdafiəsini təşkil etməyə və Osmanlı ordusunun Almaniyanın içərilərinə doğru irəliləməsinin qarşısını almağa çalışmışdılar.