BAKI,VOA Analitik Təhlil Mərkəzi
Hindistanın Baş naziri Narendra Modinin fevral ayının sonunda, İsrail və ABŞ-ın İrana qarşı birgə hava hücumlarından cəmi üç gün əvvəl İsrail Knessetində çıxış edən sonuncu beynəlxalq lider olması təsadüfi bir detal deyil. Xatırladaq ki, həmin hücumların ilk günündə Ali rəhbər Əli Xamenei və bir qrup yüksək rütbəli hərbi-təhlükəsizlik rəhbəri hədəf alınmışdı.
Bu, Modinin Baş nazir kimi İsrailə ikinci səfəri idi. Onun hakimiyyəti dövründə Hindistan dünyada İsrail silahlarının ən böyük idxalçısına çevrilib. Hətta iki ölkə arasında raketlər, pilotsuz uçuş aparatları (PUA) və casusluq texnologiyalarının birgə istehsalı böyük şövqlə artıb. Qəzza zolağındakı dağıdıcı müharibə ilə paralel olaraq hərbi-sənaye və təhlükəsizlik tərəfdaşlığı görünməmiş dərəcədə dərinləşib. Hindistan zavodları İsrail üçün Qərb dövlətlərinin tətbiq edə biləcəyi məhdudiyyətlərdən uzaq, daha aşağı xərclərlə İsrail texnologiyalı avadanlıqlar istehsal etmək üçün hüquqi və siyasi bir çıxış yolu təmin edib.
İsrail Avropanın tədarük zəncirlərində ləngimələrlə üzləşdiyi bir vaxtda, Hindistan kanalları ona PUA gövdələri, dəqiq müdafiə sistemləri, raket mühərrikləri üçün yanacaq və partlayıcı maddələr ötürmək üçün açıq qaldı. "Hermes 900" PUA-ları iki ölkə arasındakı hərbi-sənaye tərəfdaşlığının ən bariz rəmzlərindən birinə çevrildi. 2024-cü ildə İsrail Heydərabad şəhərində istehsal olunan Hermes PUA-larını hədəfləri müəyyən etmək və dəqiq zərbələr endirmək üçün "Gospel" kimi süni intellekt sistemləri ilə birləşdirdi. Beləliklə, Hindistan komponentləri "rəqəmsal ölüm zəncirinin" bir hissəsinə çevrildi.
Digər tərəfdən, İsrailin casus proqramlarından Hindistanda Modinin hakimiyyətinə müxalif olanları izləmək üçün istifadə edilib. Bu texnologiyalar istifadəçinin müdaxiləsi olmadan cihazlara uzaqdan sızmağa imkan verir. Hədəf siyahısında Konqres Partiyasının lideri Rahul Qandi başda olmaqla, müxalifət liderləri, insan haqları fəalları və hətta bəzi hakimlər yer alıb.
Həmçinin, İsrail tərəfi Kəşmirdə əhalinin biometrik məlumat bazasının yaradılması üçün Dehli hakimiyyəti ilə əməkdaşlıq edib. Hindistan Kəşmirdəki hərəkatlarla mübarizədə İsrailin "rəqəmsal blokada" təcrübəsindən – yəni interneti seçici şəkildə kəsmək və ya İsrail süni intellekt proqramları vasitəsilə məzmunu izləmək imkanından yararlanıb. Hərbi istehsal və kəşfiyyat tərəfdaşlığı ilə tamamlanan bu əlaqələr, 2022-ci ildə Hindistan, İsrail, ABŞ və BƏƏ-ni birləşdirən "I2U2" Qərbi Asiya təşəbbüsü ilə iqtisadi-texnoloji çərçivəyə salındı. Bu, Hindistanın Yaxın Şərqdəki "İbrahim Sazişləri" ilə qurulan ittifaqa bağlanması demək idi.
"Yeni Yəhudilər"
Son illərdə Hindistanın ucqar şimal-şərqində, xüsusən Manipur və Mizoram ştatlarında "yeni yəhudilərin" hazırlanması və istehsalı prosesi inkişaf edib. Bu, Tibet-Birma ailəsinə mənsub olan Kuku-Çin-Mizo qəbilələri arasında baş verir. Bu qəbilələr 1950-ci illərdən bəri müstəmləkəçi etnoqraflardan və protestant missionerlərdən eşitdiklərinə əsaslanaraq, özlərini İsrail oğullarının itmiş qəbilələrindən biri – konkret olaraq "Bney Menaşe" (Menaşe oğulları) nəslindən hesab edirlər.
1951-ci ildə Martin Çaltşuanqla adlı bir qəbilə başçısı yuxusunda xalqının İsrail torpağına qayıtdığını gördüyünü iddia etdi. Bundan sonra qrupun şifahi yaddaşı yenidən quruldu və onlar protestant xristianlığı qəbul etməzdən əvvəlki adət-ənənələrində yəhudilik izləri tapmağa başladılar.
Bu qrup əvvəlcə yerli evangelical cərəyanlara yaxın olsa da, Binyamin Netanyahunun keçmiş köməkçisi Maykl Frendin rəhbərlik etdiyi "Shavei Israel" təşkilatı onları yəhudiləşdirmək və ibri dilini öyrətmək üçün sistemli səy göstərdi. Nəticədə, 2005-ci ildə İsrailin sefard baş ravvini Şlomo Amar rəsmi olaraq onları "İsrail nəslindən" tanıdı. Bu, onların "Qayıdış Qanunu" çərçivəsində İsrailə mühacirət etmələrinə yol açdı.
Son zamanlar Hindistanda Meti və Kuku qəbilələri arasında baş verən qanlı qarşıdurmalardan istifadə edən sionist təşkilatlar, onları "etnik təmizləmədən qorumaq" bəhanəsi ilə İsrailə köçürülməsini sürətləndiriblər. İsrail hökuməti 2030-cu ilə qədər Hindistanda qalan təxminən 5800 nəfəri köçürmək üçün beşillik plan təsdiqləyib və onlar əsasən təhlükəsizlik baxımından ən riskli bölgələrdə (məskunlaşma yerlərində) yerləşdirilir.
Hindistan və İsrailin Təhlükəsizlik Doktrinası
Mədəni cəhətdən Hindistan kinosu getdikcə İsrailin təhlükəsizlik doktrinası ilə yoğrulur. 2019-cu ildə çəkilən "Uri: Cərrahi Zərbə" (Uri: The Surgical Strike) filmi bu mənada dönüş nöqtəsi oldu. Film Kəşmirdə Hindistan ordusuna edilən hücuma verilən hərbi cavabı sənədləşdirir. Film Hindistanın "düşmənlərinin evinə girib onları öldürən" obrazını təbliğ etdi ki, Modi də sonradan öz kampaniyalarında bu şüarı mənimsədi.
"Uri" filmi elan etdi ki, Bollivud filmlərindəki ağlayan-sızlayan romantik qəhrəman dövrü bitib; artıq söz sahibi İsrailin "səssiz sızma" və "önləyici zərbə" taktikalarından ilhamlanan əzələli milli ruhdur. Film qanunları sadəcə "Darma"nın (ali vəzifənin) qarşısında dura bilməyən inzibati rəsmiyyət kimi göstərdi.
"Darma" kainatın nizamına könüllü sadiqlik deməkdir. Hinduizm və Buddizm kimi dinlərdə mənəvi vəzifə hər kəsin tabe olduğu ali qanun kimi görülür. Hindistanda baş verənlər bu qədim anlayışın dəyişməsini göstərir: əvvəllər yalnız döyüşçü təbəqəsinə aid olan "Darma" indi bütün millətə şamil edilir. Bu, dürüstlük, səbr və zorakılıqdan imtina ("Ahimsā") kimi ümumbəşəri dəyərlərin yerinə "döyüşkən kişilik" və "dərindən zərbə endirmə" dəyərlərinin gəlməsi deməkdir.
Hindu Dövləti və Yəhudi Dövləti
İsrail Knesseti qarşısında, İran İslam Respublikasına qarşı "Armaqedon" müharibəsinin astanasında dayanan Modi Hindistan və İsrail arasında müqayisə apararaq dedi: "Biz iki qədim sivilizasiyaya mənsubuq. Bizim sivilizasiya ənənələrimiz fəlsəfi paralelləri də üzə çıxarır". O əlavə etdi ki, İsraildə "Tikkun Olam" prinsipi dünyanı islah etməkdən, Hindistanda isə "Vasudhaiva Kutumbakam" konsepsiyası dünyanın bir ailə olmasından bəhs edir.
Modi öz çıxışında yəhudi "Halaxa"sı (şəriəti) ilə hind "Darma"sı arasında "fəlsəfi paralellik" üzərində qurulmuş beynəlxalq münasibətlər modeli təklif edirdi. Hindistan konstitusiyasının dünyəvi olmasına baxmayaraq, Modi Hindistan və İsraili vahid bir modeldə – müəyyən bir mənəvi və dini nizam tərəfindən idarə olunan "Sivilizasiya Dövləti" modelində birləşdirir. Bu, Modinin hindu millətçiliyini ("Hindutva") tədricən tətbiq etməsinin sirrini açır. Bunun ən bariz nümunələri vətəndaşlıq qanununa edilən dəyişiklik və 1992-ci ildə dağıdılmış Babri məscidinin yerində "Ram Mandir" məbədinin tikilməsidir.
Vətəndaşlıq qanununa edilən dəyişiklik Pakistan, Banqladeş və Əfqanıstandan gələn qaçqınlara hindu, siqx, buddist və ya xristian olmaları şərti ilə vətəndaşlıq verir, lakin müsəlmanları bu siyahıdan kənarlaşdırır. Bu isə Hindistanın müstəqillikdən sonra qəbul etdiyi "bütün dinlərə bərabər hörmət" prinsipini darmadağın edir.
Məbədin tikilməsi isə "çoxluğun dini tələbinin" küçə zorakılığı və məhkəməyə təzyiq vasitəsilə həyata keçirilməsinin zirvəsi oldu. Bu gün Hindistanda hətta Tac Mahalın özünü hindu məbədinə çevirməyi tələb edənlər var. Buna "Qar Vaspi" (evə qayıdış) kampaniyalarını – yəni kasıb müsəlman və xristianları öz əcdadlarının dini olan hinduizmə qayıtmağa məcbur edən təzyiqləri də əlavə etmək lazımdır.
Ayodhya Məbədi və Məbədin (Heykəlin) Yenidən İnşası
Maraqlıdır ki, hind sağçıları və İsrail sağçıları bir-birinə model kimi baxırlar. "Hindutva" tərəfdarları İsraili dini bağları milli bağlara çevirməyin uğurlu nümunəsi kimi görürlər. Onlar İsrailin qədim və müqəddəs dili (İbri) diriltməsini özlərinin Sanskrit dilinə olan münasibəti ilə müqayisə edirlər.
Həmçinin, "Hindutva" İsraili çətin bölgələrdə texnologiya və kənd təsərrüfatını inkişaf etdirən uğurlu bir təcrübə kimi görür. Hindistan İsrailə su idarəçiliyi, ağıllı suvarma və məhsuldarlığın artırılması sahəsində bir nümunə məktəbi kimi baxır.
Sionistlərin "Hindutva"ya rəğbəti isə hind millətçilərinin Hindistan tarixinə baxışından qaynaqlanır. Onlar Hindistandakı müsəlman sultanlıqları dövrünü "Cənubi Asiyanın Yaxın Şərq tərəfindən müstəmləkə edilməsi" kimi təsvir edirlər. Bu, sionist sağçıların Fələstin tarixinə baxışı ilə üst-üstə düşür: onlar da Roma işğalından sonrakı dövrü "mühacirət və müstəmləkə" dövrü, İsrailin qurulmasını isə "yerli əhalinin (yəhudilərin) vəd edilmiş torpağa qayıdışı" kimi görürlər.
Modi və Menahem Begin arasında da müqayisə aparmaq mümkündür. Modinin 2014-cü ildə Hindistanda yaratdığı "zəlzələ", Beginin 1977-ci ildə İsraildə İşçi Partiyasının hakimiyyət inhisarını qırması ilə müqayisə edilir. Hər ikisi "dərin xalqın" – Hindistanda aşağı təbəqələrin, İsraildə isə şərq yəhudilərinin (Mizrahilərin) səsi kimi ortaya çıxdılar. Hər iki lider öz doktrinalarını parlament demokratiyasına daxil olmazdan əvvəl sərt gücə və milli saflığa inanan paramilitar təşkilatlarda ("RSS" və "İrqun") formalaşdırıblar.
Sami-Ari İnteqrasiyası
Hindistanın "RSS" təşkilatı hələ 1950-ci illərdən İsraili heyranlıqla izləyirdi. Onlar üçün İsrail düşmənlərlə əhatə olunmasına baxmayaraq, müasir hərbi-texnoloji dövlət qura bilən ideal bir model idi. Lakin maraqlıdır ki, bu heyranlıq RSS-in qurucusu Qolvalkarın nasist Almaniyasının azlıqlara qarşı siyasətini tərifləməsi ilə eyni dövrə təsadüf edirdi.
RSS-in bəzi ideoloqları hətta müsəlmanları "Hindistanın yəhudiləri" adlandıraraq, onlarla "alman ciddiliyi" ilə davranmağı təklif edirdilər. Lakin müharibədən sonra bu fəşist meyllər "Ari mifologiyası" ilə İsrailə olan heyranlığın qəribə bir sintezinə çevrildi. Onlar "Ari" irqinin Hindistandan çıxaraq dünyaya yayıldığını iddia edən "Hindistandan çıxış" (Out of India) nəzəriyyəsini inkişaf etdirdilər. Bu nəzəriyyəyə görə, hindlilər əsl arilərdir və onların dini bu torpağın əsl sahibidir, İslam və Xristianlıq isə "yad dinlərdir".
Bu gün İsrail, hələ də "Ari irqi" nəzəriyyəsi ilə öyünən bu ideologiyanın – hind millətçilərinin müttəfiqidir. Hind millətçiləri isə iddia edirlər ki, Hindistan dünyada yəhudilərin təqibə məruz qalmadığı yeganə yerdir, çünki yəhudilər oraya işğalçı kimi deyil, bir icma kimi daxil olublar.
Nəticədə, həm Hindistan, həm də İsraildə dövlətin kimliyini dini köklər üzərində yenidən müəyyən etməyə çalışan bir ideologiya hökm sürür. Modi və Netanyahu özlərini düşmən dini və sivilizasiyalarla əhatə olunmuş bir dünyada öz xalqlarının tarixi davamlılığının hamisi kimi təqdim edirlər. Onlar Hinduizm və Yəhudiliyin "təbliğatçı olmayan" (yəni başqa dinləri qəbul etməyə çalışmayan) iki qədim din olması üzərində birgə tale ortaqlığı qururlar.