BAKI, VOA, Orxan Qədirzadə

Birinci Səlib Yürüşü zamanı xüsusi olaraq qorxu yaymaq məqsədilə istifadə edilən "Tafurlar" adlı xristian hərbi birliyinin müsəlmanlara qarşı törətdiyi insanlıqdan kənar vəhşiliklər tarixin ən qaranlıq məqamı kimi yenidən gündəmə gəlib. Qərb mənbələrin "nadir hadisə" kimi qələmə verməyə çalışdığı bu qrupun əslində müharibə strategiyasının bir hissəsi olduğu iddia edilib.

"Tafurlar" təkcə qarşılarına çıxan qadın və uşaqları vəhşicəsinə qətlə yetirməklə kifayətlənməyib, həm də öldürdükləri insanların ətlərini yeməklə bölgədə dəhşətli bir xof yaradıblar. Səlibçi ordusunun içində yer alan bu barbarlıq aktlarının yalnız bir qrupla məhdudlaşmadığı, aclıq və fanatizmlə birləşərək geniş bir kütləyə yayıldığı qeyd edilib.

Antakya mühasirəsi və sistemli barbarlıq

Tarixi qeydlərə görə, Antakya mühasirəsi zamanı aclığın dərinləşməsi ilə səlibçi əsgərlər qətlə yetirdikləri müsəlmanların cəsədlərini parçalayaraq bişirib yeyiblər. Dövrün latın mənbələri bu hadisələri bir neçə "çılğın" döyüşçünün hərəkəti deyil, müharibənin "təbii" gedişatı kimi qeydə alıblar. Bəzi sənədlərdə cəsədlərin qarınlarının yarılması, ətlərin dilimlənərək odda qızardılması kimi dəhşətli detallar açıq şəkildə təsvir edilib.

Qorxu silahı və "müqəddəs" dava pərdəsi

Təhlillər göstərib ki, "Tafurlar" məsələsi tarixin kənarında qalmış kiçik bir detal deyil, Səlib yürüşlərinin həqiqi və qanlı simasını göstərən ən bariz nümunədir. Qarşımızda sadəcə torpaq işğal edən bir ordu deyil, vəhşəti və insan əti yeməyi bir müharibə metodu kimi istifadə edən və bunu "müqəddəs dava" adı altında qanuniləşdirən bir zehniyyətin dayanır. Maarrat əl-Numan mühasirəsindəki kütləvi yamyamlıq faktları da bu zəncirin ən ağır halqalarından biri kimi tarixə düşüb.