Nəticədə Mahmud Paşa ilə Mehmed Paşanın üsyançılara təslim olunmasını qəbul etdirdilər.

Osmanlı ordusunun özəyini təşkil edən qapıqulu əsgərlərinin ən güclü iki qolunu – yeniçərilər və sipahilər təşkil edirdi. Sipahilər hərçənd rütbə baxımından önəmli mövqe daşısalar da, yeniçərilər daha çox göz önündə və saraya yaxın idilər. Bu iki güc mərkəzinin arasında getdikcə artan gərginlik, yalnız fərdi qarşıdurmalara deyil, Osmanlı dövlətinin daxili güc balansına da ciddi təsir göstərdi.

2 aprel 1589-cu ildə Kapıkulu əsgərləri dəyəri aşağı olan akçə (pul vahidi) ilə maaşlarının ödənilməsini qəbul etməyərək böyük bir üsyan qaldırdılar. Bu üsyan əvvəlki əsgər üsyanlarından fərqli idi.

Fatih, öz hakimiyyətinə maneə kimi gördüyü Çandarlı Halil Paşanı, fəthdən dərhal sonra, rüşvət haqqında yayılan şayiələri bəhanə edərək ortadan qaldırmışdır.

II Səlim Belqradda ordunu qarşıladı, atası üçün ikinci dəfə cənazə namazı qılındı və cənazə ayrıca bir karvanla İstanbula yola salındı.

Ona qarşı sui-qəsd hazırlandığını öyrəndikdə, öz ətrafına böyük bir ordu toplayaraq üsyan qaldırdı.

Gənc sultan Bursada ikən yeniçərilər "səfər bəxşişi istəyirik" deyərək üsyan qaldırdılar.

Üsyanın əsl səbəbi isə Çandarlı Xəlil Paşanın II Muradı yenidən taxta çıxarmaq istəməsi idi.