Türkiyə Cümhuriyyətinin qurucusu Mustafa Kamal Atatürkün şəxsiyyəti, siyasi fəaliyyəti və həyata keçirdiyi inqilablarla yanaşı, onun din, İslam sivilizasiyası və ilahiyyat məsələlərinə baxışı da tarix boyu ən çox müzakirə edilən mövzulardan biri olmuşdur. Cümhuriyyətin ilk illərində mütləq hakimiyyəti tam ələ keçirənə qədər din xadimləri ilə yaxın əlaqədə olan və parlamenti dualarla açan dövlət rəhbərinin sonrakı dövrlərdə səsləndirdiyi bəyanatlar tamamilə fərqli bir mənzərəni ortaya qoyur. Onun şəxsən qələmə aldığı əlyazmalarında, rəsmi çıxışlarında və o dövrdə dövlət tərəfindən nəşr edilən dərsliklərdə yer alan fikirlər dünyəvilik (laiklik) siyasətinin sadəcə bir idarəçilik forması olmadığını, daha dərin bir fəlsəfi kökə söykəndiyini nümayiş etdirir.