Bakı,AzerVoice

Toronto Universitetində aparılan bir araşdırmaya görə, daim xoşbəxt olmağa çalışmaq iradə gücünü zəiflədir və insanları daha az xoşbəxt edir.

Health and Well-Being jurnalında yayımlanan bu araşdırma, xoşbəxtlik axtarışının bəzən əks təsir göstərdiyini ortaya qoyub.

Məlum olub ki, şüurlu şəkildə xoşbəxt olmağa çalışmaq zehni yorucu bir prosesdir və bu, insanın iradə gücünü tükədərək özünü idarəetmə bacarığını zəiflədir. Nəticədə insanlar uzunmüddətli zərər verə biləcək, lakin cazibədar seçimlər etməyə daha meyilli olurlar.

"Xoşbəxtlik axtarışı bir qar topu effekti yaradır. İnsanlar daha xoşbəxt olmaq üçün nə qədər çox səy göstərsələr, onları həqiqətən xoşbəxt edəcək davranışları davam etdirmək bir o qədər çətinləşir",- deyə Araşdırmanın müəlliflərindən biri, Toronto Universiteti Scarborough və Rotman İdarəetmə Fakültəsinin professoru Sam Maglio bildirib.

Maglio, daim xoşbəxt olmağa çalışmağı uzun iş günündən sonra evə gəlib evi təmizləmək əvəzinə sosial mediada vaxt keçirməyə üstünlük verməyə bənzədib.

Araşdırmanın digər müəllifi, Sidney Universitetinin professoru Aekyoung Kim ilə birlikdə 2018-ci ildə apardıqları başqa bir araşdırmada da oxşar nəticələr əldə edilib.

Həmin araşdırmada məlum olub ki, xoşbəxtliyə nail olmağa çalışan insanlar vaxtlarının məhdud olduğunu hiss edir və bu da onları daha çox stresə salaraq daha az xoşbəxt edir.

Tədqiqatçılar, xoşbəxtliyi şüurlu şəkildə artırmağa çalışan yüzlərlə insan arasında sorğu keçirib və bu insanların gündəlik həyatlarında iradə gücündən daha az istifadə etdiyini müəyyən ediblər. Maglio və Kim, xoşbəxtlik axtarışı ilə özünü nəzarətdə saxlamağın eyni məhdud zehni qaynaqları tükətdiyini düşünürlər.

Təcrübələrdən birində iştirakçılara "xoşbəxtlik" sözü olan reklamlar göstərilib. Daha sonra onların qarşısına böyük bir şokolad qabı qoyulub və istədikləri qədər yemələrinə icazə verilib.

Tədqiqatçılar iradə gücü yüksək olan şəxslərin daha az şokolad yeyəcəyini düşünsələr də, nəticədə xoşbəxtlik sözü ilə qarşılaşan iştirakçıların daha çox şokolad yediyi müəyyən edilib.

Sonuncu təcrübədə iştirakçılar iki qrupa bölünüb. Bir qrup onları daha xoşbəxt edəcək əşyaları seçib, digər qrup isə şəxsi seçimlərinə uyğun olaraq qərar verib.

Daha sonra hər iki qrup iradə gücünü ölçən bir zehni tapşırığı yerinə yetirməyə çalışıb. Xoşbəxtliyə fokuslanan qrup digər qrupa nisbətən daha tez təslim olub. Bu da xoşbəxtlik axtarışının zehni resursları tükətdiyini təsdiqləyib