Qədim Misir mifologiyasında yaradıcı və günəş tanrısı olan Ra, Misir panteonunun (tanrılar ailəsinin) ən mühüm və həyati hissələrindən biri idi. Saysız-hesabsız sülalələr boyunca Ra, dövlət dininə yeni tanrılar daxil edildikcə rolu dəyişən, lakin sitayiş obyekti kimi hər zaman sabit qalan bir fiqur olmuşdur. Ranın mənşəyinə dair bir neçə fərqli yaradılış hekayəsi mövcuddur. Rəvayətlərə görə, o, ya öz-özünü yaratmış, ya da kainatın yaradılmasından dərhal sonrakı mərhələdə ortaya çıxmışdır. Yaradılış hekayəsinin hansı versiyasından asılı olmayaraq, qədim Misir inanclarına görə, mühüm Misir tanrılarının böyük əksəriyyəti Ranın birbaşa nəsli (övladları) hesab olunurdu. Misir fironları da özlərinin birbaşa Radan törədiklərini iddia edir və bu iddiadan öz mütləq hakimiyyətlərini qanuniləşdirmək (əsaslandırmaq) üçün istifadə edirdilər.

Yunanlara “Ozimandias”, ingilisdilli dünyaya isə “Böyük Ramzes” kimi tanınan firon həyatında bir çox nailiyyətlərə imza atdı. Bunlardan ən önəmlisi isə e.ə. 1259-cu ildə Hettlərlə imzaladığı, dünyada məlum olan ən qədim sülh müqaviləsidir. Lakin tarixdə ən uzun hökmranlıq etmiş ikinci firon olan Ramzes ölümünün səbəbi barədə demək olar ki, heç bir yazılı iz buraxmadı. Onun ölümü yalnız tarixdə - e.ə. 1213-cü ilin avqustun əvvəlində – qeydə alınıb.

Qədim Misir qadınları öz talelərinin memarları idilər. Onların sosial yüksəlişi və iqtisadi azadlığı, əsasən, istedad və əzmkarlıqla müəyyən olunurdu.

Əvvəlcə insanlar və ilahi qüvvələr arasında vasitəçi kimi qəbul edilir, qəbul etdiyi qanunlar və siyasətlərlə tanrıların iradəsini təmsil etməli idi.