Hərb tarixi: Döyüş xronikası

Sultan I Muradın hakimiyyəti dövründə xanədan daxilində görünməmiş bir hadisə baş verdi. Sultanın üç oğlu var idi və onların hər biri strateji sancaqları idarə edirdi: Şahzadə Bəyazid Kütahyada, Yaqub Çələbi Karesidə (Balıkəsir), kiçik oğlu Savcı bəy isə Bursa sancağında hökmdarlıq edirdi. Savcı bəyin ətrafında çox sayda tərəfdarın toplanması Sultan Muradın diqqətindən qaçmır. O, böyük oğlu Bəyazidə məktub yazaraq qardaşları barədə məlumat istəyir. Bəyazid cavabında Yaqubun sakit təbiətli olduğunu, lakin Savcının ətrafdakıların təsiri ilə yanlış addımlar ata biləcəyini vurğulayır.

Osmanlı dövlətinin bəylikdən imperiyaya keçid dövründə bəyliyin əsas hərbi qüvvələrini təşkil edən qazilərin başçısı Süleyman paşanın idarə etdiyi Rumeli, Anadoludan asılı olmayaraq müstəqil bir əraziyə çevrilmişdi. Dövlətin ərazilərinin genişlənməsində Ucların (müsəlman və xristian sərhədlərini ayıran bufer zonalar) rolu əvəzsiz olmuşdur. Bu uc ənənəsi zaman keçdikcə daha da genişlənərək yeni sərhədləri əhatə etməyə başladı.

Görkəmli tarixçi Halil İnalcık Orxan Qazinin oğlu Süleyman paşanın Rumeliyə yerləşdiyi zaman köhnə türk ənənəsinə sadiq qaldığını qeyd edir. Süleyman paşa bölgədə hərbi üstünlüyü qorumaq üçün dərhal sağ, orta və sol qollardan ibarət cinahlar yaratmışdı.

Osmanlı dövlətinin daxili işlərini qaydaya salması və davamlı fəth strategiyası sayəsində türklər Balkanlarda irəliləməkdə ciddi çətinlik çəkmədilər. XIV əsrin son rübündə Balkanlar siyasi cəhətdən bütöv deyildi və bir neçə kiçik feodal dövlətə parçalanmışdı. Bu dövlətlər arasındakı rəqabət və çəkişmələr onların Osmanlıya qarşı birgə müqavimət göstərməsinə mane olur, bu da türk hökmranlığının yayılmasını sürətləndirirdi.

İsrail Hərbi Hava Qüvvələri İsfahan şəhəri yaxınlığında yerləşən obyektlərə hava zərbələri endirdi. Bu, İranın əvvəlki həmləsinə cavab idi və regionda vəziyyəti daha da gərginləşdirdi.

Yaponiya İmperiyası ilə Çin arasında geosiyasi gərginliyin artması ilə 7 iyul 1937-ci ildə baş verən "Marko Polo körpüsü" hadisəsi İkinci Yaponiya-Çin müharibəsini alovlandıran qığılcım oldu. Yaponiya öz əsgərlərindən birinin körpü ətrafında yoxa çıxdığını iddia edərək müharibəyə başladı. 1945-ci ilə qədər davam edən bu müharibə zamanı Yaponiya qüvvələri Çin ərazilərinin dərinliklərinə nüfuz edərək geniş torpaqları işğal etməyə nail oldular.