BAKI,VOA
Osmanlı dövlətinin daxili işlərini qaydaya salması və davamlı fəth strategiyası sayəsində türklər Balkanlarda irəliləməkdə ciddi çətinlik çəkmədilər. XIV əsrin son rübündə Balkanlar siyasi cəhətdən bütöv deyildi və bir neçə kiçik feodal dövlətə parçalanmışdı. Bu dövlətlər arasındakı rəqabət və çəkişmələr onların Osmanlıya qarşı birgə müqavimət göstərməsinə mane olur, bu da türk hökmranlığının yayılmasını sürətləndirirdi.
Stefan Duşan və Serb imperiyasının süqutu
Balkanlar bir müddət hökmdar Stefan Duşan (1331-1355) tərəfindən qurulan Serb imperiyası vasitəsilə nisbi birlik qazanmışdı. “Serblərin və yunanların çarı” titulunu alan S.Duşan Makedoniya, Frakiya, Fessaliya və Epiri işğal edərək Bolqarıstanı özünə birləşdirmişdi. O, 1349-cu ildə "Duşanov Zakonik" qanunlarını qəbul etdirmiş, yunan dilini rəsmi dil elan etmişdi. Lakin onun 1355-ci ildə vəfatından sonra dövlətin sürətlə parçalanması, bu güclü görünən strukturun əslində nə qədər zəif olduğunu ortaya çıxardı.
Tarixçi Halil İnalcık bildirir ki, Serb imperiyasının zəifləməsindən sonra Osmanlılar Balkanlarda əsas "himayədarlıq" roluna keçdilər.
Macarıstan və Venesiya təhlükəsi
Siyasi parçalanmadan istifadə edən şimalda Macarıstan, qərbdə və cənubda isə Venesiya Balkanlarda genişlənmə siyasəti yürüdürdü. Bu iki dövlət həm katolikliyi, həm də sərt siyasi-hərbi üstünlüyü təmsil edirdi. Onların hökmranlığı yerli pravoslav xalq tərəfindən qəbul edilmirdi. Lakin bu dövlətlərin təzyiqi Balkanları katolik olmağa məhkum edirdi. Osmanlıların bu güclərə qarşı mübarizəsi katolikləşmə təhlükəsinin qarşısını aldı və pravoslavlığın bölgədə qorunub saxlanmasına şərait yaratdı.
Sosial vəziyyət və kəndlilərin durumu
Balkanların sosial vəziyyəti də Osmanlıların möhkəmlənməsinə xidmət etdi. Bizansın mərkəzi hakimiyyəti zəiflədikcə əyalətlərdəki feodallar müstəqilləşmiş, bu isə kəndlilərin üzərinə düşən vergi və biyar mükəlləfiyyətlərinin dözülməz dərəcədə artmasına səbəb olmuşdu.
Osmanlı fəthi ilə bölgədə dağınıq feodal özbaşınalığına son qoyuldu, yerində mərkəzi və mütləq dövlət hakimiyyəti quruldu. Bu, sadə xalqın üzərindəki feodal təzyiqini azaltdı və Osmanlının bölgədə qalıcı olmasını təmin edən ən vacib sosial faktorlardan biri oldu.