Çoxları dramatik və aydın bir mənzərə gözləyirdi: "Ali Rəhbər" Əli Xameneinin ölümündən dərhal sonra İran rejiminin süqutu, yaxud Bəşər Əsədin qaçışından sonra olduğu kimi strukturun qəfil dağılması, yaxud Nikolas Maduronun həbsindən sonra Delsi Rodriqezin etdiyi kimi "yaxın çevrədən" birinin çevriliş edərək Vaşinqtonla sövdələşməyə getməsi.

İran rejimi 1979-cu il İslam İnqilabından sonra hakimiyyətə gəldiyi dövrdən etibarən, öz hegemonluğuna yönələn təhlükələri müəyyən etmək, neytrallaşdırmaq və çəkindirmək məqsədilə mürəkkəb, effektiv və sərt təhlükəsizlik institutu formalaşdırmışdır. Sistem xarici hərbi təcavüz, casusluq və sabotaj aktlarından tutmuş daxili vətəndaş iğtişaşlarınadək geniş təhlükə spektrinə qarşı mübarizə aparmaq üçün tələb olunan imkanları və strukturları illər boyu təkmilləşdirib.