İnsanların cinlərlə və ya cinlərin insanlarla evlənməsi mümkündür. Lakin İslam alimlərinin (üləmanın) əksəriyyəti bunu bəyənilməyən (kərahətli) bir əməl bilsə də, Hənəfi fəqihləri cinlə evlənməyi caiz (icazəli) hesab etməmişdirlər. Bunun əsas səbəbi kimi onların yaradılış cinslərinin eyni olmaması göstərilir. Bununla belə, bu növ evliliyin caiz olduğunu müdafiə edən alimlər də olmuşdur.

Cinlərin alt təbəqəsinə aid olanların (süfli cinlərin) insanın bədən və ağıl sağlığına vurduğu zərər ilk çağlardan bəri yaxşı məlumdur. Lakin bundan daha təhlükəlisi, bu şeytan tayfasının insanın dininə vurduğu zərərdir. Çünki bunlardan insanı öz təsiri altına alanlar, öz hökmlərini gizlicə yürüdürlər və həmin şəxsin bundan xəbəri belə olmur. Hətta digər insanları da bəzi qeyri-adi hallarla (istidraclarla) özlərinə tabe edir və cəmiyyətin azmasına səbəb olurlar. Bu iş aşağıdakı yollardan biri ilə baş verir:

Bəzi insanların cinlərlə görüşməsi və onlardan yardım alması İslam alimləri tərəfindən məlum olan bir həqiqətdir. Lakin bu münasibət nəfsin saflaşması ilə deyil, əksinə, insanın daxili aləminin korlanması, təbiətinin pozulması və bir növ şeytanlaşması nəticəsində baş verir. İnsan günah işləməyə meyil salıb ondan ləzzət almağa başladıqda, şeytanın yaxın dostuna çevrilir və şər işlərin aşiqi olur. Məşhur mütəfəkkir İbn Xaldun özünün "Müqəddimə" əsərində qeyd edir ki, sahirin (sehrbazın) cinlərlə ünsiyyəti ulduzlara və şeytana təvəccüh (yönəlmə) yolu ilə baş tutur. Bu yönəlmə ulduzlara və şeytana ibadət etmək, onlara təzim göstərmək və qarşılarında səcdə etmək kimi küfr əməlləri ilə özünü göstərir.

“Mələklərə: ‘Adəmə səcdə edin!’ - dedik. Cinlərdən olan İblis istisna olmaqla hamısı səcdə etdi. O isə Rəbbinin əmrinə qarşı çıxdı. İndi siz məni qoyub onu və onun nəslini özünüzə dost edirsiniz? Halbuki onlar sizin düşməninizdir...”

Cinlər ayrıca bir aləmin varlıqlarıdır. Onlarla dostluq qurmaq çətin və demək olar ki, imkansız olması ilə yanaşı, bunun ciddi təhlükələri də ola bilər. Cinlərlə əlaqə yaratmaq müəyyən mənada mümkündür, lakin bu, hər halda gerçəkləşən bir hal deyil. Üstəlik, bu cür əlaqə çox vaxt mənəvi və ruhi baxımdan risklidir.

Cinlər qədimdən bəri insanların diqqətini cəlb edən, lakin çox zaman yanlış anlaşılan varlıqlardır. Bəzi inanclarda onların insanlardan daha güclü olduğu düşünülür. Lakin İslam mənbələri bu məsələyə aydınlıq gətirir və insanın yaradılış baxımından cinlərdən üstün olduğunu bildirir.

İslam inancına görə, cinlərin və şeytanın varlığı danılmaz həqiqətdir və bu mövzu Qurani-Kərimdə bir sıra ayələrlə açıq şəkildə bəyan olunmuşdur.

İslam inancına görə, cinlərin və şeytanın varlığı danılmaz həqiqətdir və bu mövzu Qurani-Kərimdə bir sıra ayələrlə açıq şəkildə bəyan olunmuşdur. Müxtəlif surələrdə onların insanlarla münasibətləri, iman gətirənləri doğru yoldan azdırma cəhdləri və eyni zamanda haqqı qəbul edən cinlərin mövcudluğu qeyd edilir.

İbranicə “azazel”, “hazazel” şəklində tələffüz edilir və “Tanrının qüvvətləndirdiyi” mənasındadır. Quranda və hədislərdə bu kəlməyə rast gəlinmir. İslam ədəbiyyatında “şeytan”, yaxud “iblisin adlarından biri” olaraq keçir. Cahiliyyət ərəbləri qaranlıq gecələrdə yolçulara əziyyət etdiyinə inandıqları çöl cinlərindən birini “Azazel” adlandırırdılar.

Metafizik varlıqlar içində xüsusi yer tutan cinlər, adlarını daşıdıqları "cin" kəlməsi ilə dillərdə dolaşırlar.