Müasir tərbiyə üsulları, o cümlədən pozitiv valideynlik yanaşması, inadkar uşağın “iradəsini qırmağı” və həddindən artıq itaətkar uşağı “ideal nümunə” kimi təqdim etməyi tövsiyə etmir.

Bir çox valideyn tərbiyə adı altında, bəzən də sevgi və qayğı bəhanəsi ilə sağlam olmayan davranışlar nümayiş etdirir. Kənardan mehriban və “tərbiyəvi” görünən bu davranışların daxilində psixoloji zəhər gizlənir: yumşaq nəzarət, davamlı tənqid, şərtli sevgi və uşağın hisslərinin görməzdən gəlinməsi.