Birinci Dünya müharibəsindən sonra imzalanan Mondros müqaviləsi Osmanlı hərbi-inzibati sistemini dağılma həddinə gətirdi; hərbi zavodların bağlanması və İstanbulun nəzarətin itirilməsi müdafiə istehsalını faktiki iflic etdi. Bu şəraitdə milli mübarizə yalnız cəbhədə döyüşlə deyil, arxa cəbhədə “nə ilə vuruşacağıq?” sualına cavab tapmaqla da bağlı idi. Silah-sursat, təmir, ehtiyat hissələri və mühəndislik bilikləri olmadan hərbi güc davamlı ola bilmirdi.