1901-ci ildə Almaniya imperatoru II Vilhelm Çindəki “Boxçular üsyanı”nın yaratdığı böhran fonunda gözlənilməz addım ataraq Osmanlı sultanı II Əbdülhəmidə müraciət etdi. Kayzer müsəlmanların üsyana daha geniş şəkildə qoşulmasının qarşısını almaq üçün xəlifənin dini nüfuzundan istifadə etməsini istəyirdi.

1876 Osmanlı Konstitusiyası (Kanun-i Esasi) 23 dekabr 1876-cı ildə qəbul edildi və Osmanlı imperiyasını ilk dəfə konstitusiyalı monarxiya idarəetməsinə keçirdi. Konstitusiyanın hazırlanmasında Gənc Osmanlılar hərəkatının böyük rolu olmuşdu. Taxta yeni çıxan II Əbdülhəmid həm daxili islahat çağırışlarını, həm də xarici təzyiqləri nəzərə alaraq sənədin qəbuluna razılıq verdi. Konstitusiya ilə iki palatalı parlament yaradıldı: xalq tərəfindən seçilən Məclis-i Mebusan və sultan tərəfindən təyin olunan Məclis-i Ayan. Sultanın geniş səlahiyyətləri isə saxlanıldı. Sənəd bərabərlik, şəxsi toxunulmazlıq, mülkiyyət və məhdud mətbuat azadlığı kimi hüquqları tanıyırdı. Rəsmi din İslam olaraq təsdiqlənmişdi.