Əl-Ula, Xeybər və Teyma bölgələrində xüsusi ardıcıllıqla inşa edilən medalyon formalı memarlıq daş məzarları Ərəbistan yarımadasının şimal-qərbində qədim insan məskunlaşmasının təkzibolunmaz sübutlarını təqdim edir.

Vulkanik lavalıqlarda dərələr boyunca, oazislərin və su mənbələrinin yaxınlığında sıx şəkildə yerləşən bu tikililər bölgədəki ilkin yaşayış izlərini əks etdirən ən mühüm arxeoloji abidələrdəndir.

Əl-Ula üzrə Kral Komissiyası tərəfindən aparılan tədqiqat və arxeoloji layihələrin nəticələrinə görə, bir çox dəfn yerləri "dəfn xiyabanları" (funerary avenues) kimi tanınan geniş yol şəbəkəsi vasitəsilə bir-biri ilə əlaqələndirilib.

Təxminən 530 kilometrlik şəbəkəni əhatə edən bu xiyabanlar oazisləri, otlaq sahələrini və su mənbələrini birləşdirərək qədim icmaların bölgə boyunca necə hərəkət etdiyi və bir-biri ilə hansı şəkildə əlaqə saxladığı barədə dəyərli məlumatlar verir.

Tədqiqatçılar hesab edirlər ki, bu yollar çobanların və mal-qaranın otlaqlar ilə oazislər arasındakı mövsümi köçü zamanı istifadə olunub, eyni zamanda ərazidəki müxtəlif yaşayış məntəqələrini bir-birinə bağlamağa xidmət edib.

Medalyon formalı daş məzarların bir qismi Tunc dövrünə aiddir və adətən quyruq şəklində xaricə doğru uzanan uzunsov daş strukturlarla əhatələnmiş mərkəzi dəfn kamerasından ibarətdir.

Onların dizaynı və ölçüləri əhəmiyyətli dərəcədə fərqlənir və geniş çeşidli memarlıq üslublarını nümayiş etdirir. Tikililərin inşasındakı fərqliliklər, eləcə də strukturların bir-birinin üzərinə qalanması inşaat texnikalarının ardıcıl tarixi dövrlər boyunca necə təkamül etdiyini aydın göstərir.