Məkkə -Ərəbistan yarımadasının şimalında, Batn-i Məkkə (Bəkkə) adlı vadidə salınmış qədim yaşayış məntəqəsidir. Şəhərin mərkəzində Kəbə yerləşir. Kəbənin əhatəsindəki çökəklik sahə “Bəthau Məkkə” adlanır və sel zamanı qumla dolduğu üçün tarixi mənbələrdə qeyd olunur.

İbranicə “azazel”, “hazazel” şəklində tələffüz edilir və “Tanrının qüvvətləndirdiyi” mənasındadır. Quranda və hədislərdə bu kəlməyə rast gəlinmir. İslam ədəbiyyatında “şeytan”, yaxud “iblisin adlarından biri” olaraq keçir. Cahiliyyət ərəbləri qaranlıq gecələrdə yolçulara əziyyət etdiyinə inandıqları çöl cinlərindən birini “Azazel” adlandırırdılar.

Bəzən Qurani-Kərimə göstərilən hörmət zahiri olur – yəni insanlar onu evdə büküb yüksək yerə qoyurlar, lakin oxumurlar.

Surədə dörd əsas hekayə var və hər biri insan həyatında rast gələn böyük sınaqlara – din, mal, elm və iqtidar fitnələrinə işarə edir.

Qurani-Kərimin 2-ci və ən uzun surəsi olan Bəqərə surəsi 286 ayədən ibarətdir və Mədinə dövründə nazil olmuşdur.