İldırım Bəyazid əsir düşəndə ​​əvvəlcə Teymur tərəfindən yaxşı qarşılandı. Lakin oğlu Çələbi Mehmed onu qaçırmağa cəhd etdikdən sonra təhlükəsizlik tədbirləri gücləndirilib və İldırım dəmir qəfəsə salınıb. Dəmir qəfəs məsələsi tarixçilər arasında mübahisə mövzusu olub. Bu məsələnin müzakirəyə çıxarılmasına səbəb dövrün Teymuri, Osmanlı və ərəb tarixçilərinin verdikləri məlumatlar arasındakı fərqlərdir.

Böyük türk tarixçisi Halil İnalcık, Sultan II Mehmed xanı imperiyanın həqiqi qurucusu olaraq qəbul edir və Fatihin İstanbul şəhərini fəth etməsi ilə birlikdə, Əmir Teymurun zərbəsindən sonra yaranmış Səltənət fasiləsinin (Fetret dövrünün) real mənada tamamilə bitirildiyini bəyan edir.Bu dövrdə strateji su boğazlarında Osmanlı mütləq hakimiyyəti qurulmuş, Balkan coğrafiyasında

İldırım Bəyazid, Teymurla görüşmək üçün Tokat ətrafına gedir. Teymurun ordusu daha çox olmağına rəğmən, süvarilərinin çoxluğu səbəbindən piyadaların üstünlük təşkil etdiyi Osmanlı ordusu qarşısında müharibənin dağlıq bölgələrdə əleyhinə olacağını düşünərək Tokat ətrafında müharibəni qəbul etmədi. Piyadaların üstünlük təşkil etdiyi Osmanlı ordusunu yormaq üçün Kayseri-Kırşehir üzərindən Ankaraya gələrək qalanı mühasirəyə aldı.

Teymur türk və monqol mənşəli idi, lakin nüfuz qazanmaq məqsədilə sonradan özünü böyük monqol hökmdarları ilə əlaqələndirməyə xüsusi diqqət yetirmiş, bunu əsasən arvadlarından birinin əcdadları üzərindən etmişdir. Tarixçi D. Morqan qeyd edir ki, Teymur “mənşəcə monqol idi, dininə görə müsəlman, dili və mədəniyyətinə görə isə türk” idi (s. 176).