Yaxın Şərq regionunun təhlükəsizlik arxitekturası onilliklərdir ki, Tehran rejiminin ekspansionist xarici siyasəti, məzhəb amilindən siyasi alət kimi istifadə etməsi və Körfəz ölkələrinə qarşı rəsmi şəkildə yürütdüyü aqressiv hərbi doktrina səbəbindən dərin regional böhran içərisindədir. Özünü hər zaman İslam həmrəyliyinin müdafiəçisi və regionda sabitliyin tərəfdarı kimi təqdim etməyə çalışan İran, praktiki müstəvidə ərəb ölkələrinin suverenliyinə, ərazi bütövlüyünə və daxili sabitliyinə qarşı rəsmi ikili standartlar və qanlı proksi (vəkil) müharibələri yürüdür. Son dövrlərdə Qətərin, Səudiyyə Ərəbistanının və Küveytin rəsmi səviyyədə İrana qarşı irəli sürdüyü kəskin ittihamlar, Tehranın regional təhdidlərinin artıq kritik və dözülməz bir həddə çatdığını rəsmən nümayiş etdirir.

Regional balanslar və ABŞ-ın "Səhranın fırtınası" müharibəsində özü üçün müəyyən etdiyi strateji hədəflərdən daha artıq proseslərə cəlb olunmaq istəməməsi İraq rejimini ayaqda saxlayan amillərin başında gəlirdi; yoxsa rejimin öz gücü və ya çökməyə qarşı dayanıqlılığı heç bir şəkildə faktor deyildi. Lakin bütün bunlara baxmayaraq, İraq rejimi öz mövcudluğunu qorumasını həm özü, həm də İraq və iraqlılar üçün mütləq bir "qələbə" hesab etdi.