Çirmən zəfərindən sonra Osmanlı qoşunları Qara Timurtaş Paşanın rəhbərliyi ilə Balkanların şimal və qərbinə doğru sürətlə irəliləməyə başladı. Monastır, Prilep və Niş kimi mühüm strateji məntəqələr ələ keçirildi. Lakin bu irəliləyiş xristian dünyasında böyük bir narahatlıq və müqavimət hərəkatının yaranmasına səbəb oldu.

1360-cı illərin ortalarında Ədirnənin fəthi ilə Osmanlı dövləti Avropa torpaqlarında mühüm dayaq məntəqəsi qazandı. Heç bir kənar kömək ala bilməyən Ədirnə əhalisinin şəhəri təslim etməsi, Osmanlının Avropada möhkəmləndiyini göstərən ən mühüm hadisə idi. Lakin bu mövqeləri qətiləşdirən və Balkanların qapısını türklərin üzünə tam açan hadisə 1371-ci il Çirmən zəfəri oldu.

Tarixçi Halil İnalcık Osmanlı fəthlərinin təkcə qılıncla deyil, həm də "istimalet" adlanan xüsusi bir sülh və uzlaşma siyasəti ilə həyata keçirildiyini sübut edir. İstimalet — müxtəlif vədlərlə qeyri-müsəlman əhalini öz tərəfinə çəkərək dövlətin ərazisini genişləndirmək strategiyası idi.