Bəşər tarixinin təsnifatı çox vaxt qaliblərin və hakim güclərin diktə etdiyi bir hekayəyə çevrilir. Müasir dövrdə bizə təqdim olunan "Qaranlıq Orta Əsr" və "İşıqlı İntibah" mənzərəsi, əslində 19-cu əsrdə qurulmuş bir mədəniyyət mifidir. Bu mifoloji yanaşma, Qərb sivilizasiyasını yeganə ağıl və elm mənbəyi kimi göstərərkən, İslam dünyasını və digər Şərq mədəniyyətlərini sadəcə "keçid dövrü daşıyıcıları" və ya "təqlidçilər" səviyyəsinə endirir. Reallıqda isə, yunan fəlsəfəsinin və elminin müsəlmanlar tərəfindən qorunub inkişaf etdirilməsi təkcə bir tərcümə fəaliyyəti deyil, həm də köklü bir intellektual yenidənqurma prosesi idi.