Məhəmməd Peyğəmbərin həyatı İslam tarixində çox mühüm yer tutur. O, 40 yaşında ikən Hira mağarasında aldığı ilk vəhydən sonra İslamı yaymağa başlamışdır. Onun təbliğatı ilk illərdə Məkkədə ciddi müqavimətlə qarşılaşsa da, sonradan Mədinəyə hicrət etdikdən sonra İslam dövlətini qurmuş və dinin yayılmasını davam etdirmişdir.

Mədinə dövründə Bilal Həbəşi ilə birlikdə Peyğəmbərin müəzzini olmuşdur. Bilal sübh azanını erkən, İbn Ümmü Məktum isə fəcr doğduqdan sonra oxuyardı. Qüsuru səbəbilə ona it saxlamağa icazə verilmişdir.

Qurani-Kərim və hədislərə əsasən, cinlər də insanlar kimi Allah tərəfindən yaradılmış şüurlu varlıqlardır. Onlar atəşdən, insanlar isə torpaqdan yaradılıb. Bu fərqli yaradılış onların funksional və bioloji xüsusiyyətlərinə təsir etsə də, üstünlük və ya zəiflik baxımından heç bir fərq yaratmır.

İslam hüququnda qadın daim bir qəyyumun (vəli) himayəsində sayılır. Bu vəlayət hüququ yalnız ata tərəfdən olan kişi qohumlara aiddir. Bunlara aşağıdakılar daxildir:

Bu müddət hicri (ay təqvimi) ilə hesablanmalıdır. Bu barədə İslam alimləri arasında fikir ayrılığı yoxdur. Həm Raşidi xəlifələr, həm də onlardan sonra gələn alimlər bu məsələdə yekdil olmuşdur.

Ömər bin Əbdüləzizin xilafətinə qədərki Əməvilər dövründə cümə xütbələrində bəzi səhabələrə qarşı təhqiramiz ifadələr işlədildiyi məlumdur. Ancaq Ömər bin Əbdüləziz bu praktikaya son qoymuş, həmin ifadələri "tərraddî" (yəni "radıyallahu anh" – Allah ondan razı olsun) şəklində duaya çevirmişdir.

Peyğəmbərimizin "Namazı mənim qıldığım kimi qılın" göstərişinə əsasən namaz ərəb dilində, yəni Qurani-Kərimin nazil olduğu dildə qılınmalıdır. Namaz əsnasında gündəlik danışıq və məişətə aid sözlər demək olmaz.

Bəzən Qurani-Kərimə göstərilən hörmət zahiri olur – yəni insanlar onu evdə büküb yüksək yerə qoyurlar, lakin oxumurlar.

Surədə dörd əsas hekayə var və hər biri insan həyatında rast gələn böyük sınaqlara – din, mal, elm və iqtidar fitnələrinə işarə edir.

Qurani-Kərimdə Tövbə surəsinin 40-cı ayəsində bu hadisə belə təsvir olunur:

Qurani-Kərimin 39-cu surəsi olan Zümər surəsi, Məkkə dövründə nazil olmuş və ümumilikdə 75 ayədən ibarətdir.

Metafizik varlıqlar içində xüsusi yer tutan cinlər, adlarını daşıdıqları "cin" kəlməsi ilə dillərdə dolaşırlar.